Το Πεκίνο του 1870 – 1880 μέσα από το φακό του Thomas Child

Φωτογραφίες του Πεκίνου μεταξύ 1870 και 1880, του φωτογράφου Thomas Child.

Mongolian Lama

Late Qing dynasty commerce in the Chinese city of Peking

 

Moon Bridge, Summer Palace in Beijing

19th-century travellers of the Silk Road

 

Great Wall of China

 

 

Ama, η αδελφότητα των γυναικών – δυτών της Θάλασσας της Ιαπωνίας

Όλες οι χώρες που βρέχονται από την θάλασσα έχουν παραδόσεις που σχετίζονται με την ζωή δίπλα, μέσα και κάτω από το νερό, είτε είναι τα ήρεμα, ζεστά νερά της Μεσογείου είτε οι άγριοι, παγωμένοι ωκεανοί.

Η στιγμή της δημιουργίας

Η Ιαπωνία είναι ένα αρχιπέλαγος νησιών.
O θρύλος λέει ότι σχηματίστηκε από σταγόνες της θάλασσας όταν το αρχαιότερο θεϊκό ζευγάρι, η Ιζανάγκι και ο Ιζανάμι, βύθισαν μια λόγχη στο νερό και μετά την ανέσυραν.
Οι σταγόνες από την αιχμή της πέφτοντας στο νερό σχημάτισαν την πρώτη ξηρά.

Έχοντας από τη μια μεριά τον αχανή Ειρηνικό και από την άλλη την απρόβλεπτη Θάλασσα της Ιαπωνίας, η νησιωτική αυτή χώρα έχει μια μακρά και αδιάλειπτη σχέση με τη θάλασσα. Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι Ιάπωνες, ακόμη και οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών, τρέφουν μεγάλο σεβασμό για τη θάλασσα.

Σε μια τέτοια χώρα δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι αναπτύχθηκε και διατηρήθηκε μια παράδοση κατάδυσης στην ανοιχτή θάλασσα που εικάζεται ότι μπορεί να είναι μέχρι και 2.000 ετών.

Αυτό που αποτελεί έκπληξη είναι το γεγονός ότι σε μια χώρα με ισχυρές πατριαρχικές δομές, στην οποία μέχρι σήμερα οι γυναίκες συναντούν ισχυρές δυσκολίες να αναδειχθούν επαγγελματικά, οι δύτες αυτής της παραδοσιακής μορφής υποβρύχιας αλιείας ήταν και είναι γυναίκες.

Οι Ama είναι δύτες της ανοιχτής θάλασσας που έγιναν γνωστοί ως αλιείς μαργαριταριών αλλά η καταγωγή της τέχνης τους ξεκινά με την κατάδυση για το ψάρεμα του χταποδιού και του αστακού, των κοχυλιών, μυδιών και των άλλων θαλασσινών. Οι Ama υπήρξαν για αιώνες μια γυναικεία «αδελφότητα» εργατών της θάλασσας που διακρίνονταν για το θάρρος, την αντοχή και την επιδεξιότητα τους

Αυτές οι σκληραγωγημένες γυναίκες βουτούσαν στον παγωμένο ωκεανό, σε μεγάλα βάθη, σε καταδύσεις που διαρκούσαν μέχρι και 4 λεπτά χωρίς καθόλου εξοπλισμό. Με μια ανάσα και ένα εργαλείο που έμοιαζε με μαχαίρι. Καταδύονταν μέχρι και τρεις φορές την ημέρα ενώ στο ενδιάμεσο η παραδοσιακή τεχνική προέβλεπε να ζεσταίνονται δίπλα στη φωτιά.

Η ύπαρξη τους και ο τρόπος ζωής τους ήταν σχεδόν άγνωστος στη δύση για πάρα πολλά χρόνια μέχρι που μια φωτογράφος, η Iwase Yoshiyuki, τους έκανε διάσημους με τη δουλειάς της. Η Yoshiyuki. έχοντας γεννηθεί σε ένα παραθαλάσσιο χωριό το 1904 ένοιωθε και η ίδια ένα «παιδί της θάλασσας. Παθιασμένη φωτογράφος έκανε σκοπό της ζωής της να αποθανατίσει την παραδοσιακή ζωή των χωριών της ακτογραμμής η οποία ήδη από το 1930 έφθινε. Η Ιαπωνία είχε αρχίσει να μεταμορφώνεται σε στρατιωτική και βιομηχανική δύναμη και η παλιά μορφή κοινωνικής οργάνωσης, παραγωγής και διαβίωσης στη φύση και με τη φύση έδινε τη θέση σε επιστημονικές μεθόδους ελέγχου, οργάνωσης και κατανομής και διάθεσης πόρων και προϊόντων. Η ύπαιθρος θα εγκαταλείπονταν με ταχείς ρυθμούς τα επόμενα χρόνια. Οι παραθαλάσσιοι οικισμοί και η παραδοσιακή αλιεία θα έδιναν τη θέση τους σε συμπλέγματα βιομηχανικής επεξεργασίας αλιευμάτων και σε μαζική παραγωγή τροφής.

Την σχέση των Ama με τη θάλασσα ανέδειξε σχετικά πρόσφατα ΟΗΕ, μέσω του UN University.

 

Αυτή η αρχαία παράδοση φαίνεται πως έχει φτάσει στο τέλος της.

Μετά τις αλλαγές της βιομηχανικής περιόδου της Ιαπωνίας δεν υπάρχει πλέον χώρος για παραδοσιακές μορφές διαβίωσης. Εκτός της υπεραλίευσης, η ρύπανση των παράκτιων περιοχών, τα βιομηχανικά απόβλητα και εσχάτως η ραδιενεργή μόλυνση έχουν καταστρέψει την πηγή διατροφής και εργασίας των Ama.

Επιπρόσθετα η αστικοποίηση και η ριζική αλλαγή του αξιακού συστήματος της γιαπωνέζικης κοινωνίας οδήγησαν σε άλλες μορφές επαγγελματικής ενασχόλησης, πιο επικερδείς, λιγότερο επικίνδυνες και με μεγαλύτερη κοινωνική αναγνωρισιμότητα. Ο ρόλος των γυναικών στη σύγχρονη Ιαπωνία έχει αλλάξει ριζικά από τις αρχές του περασμένου αιώνα.

Γυναίκες που μετρούσαν τις δυνάμεις τους καθημερινά ενάντια σε μια στοιχειακή δύναμη οι Ama υπήρξαν η σιωπηλή, έμπρακτη απόδειξη των δυνατοτήτων των γυναικών να πετύχουν σε οποιοδήποτε τομέα.

Οι σημερινές εναπομείνασες Ama ίσως είναι οι τελευταίες μια μακράς αλυσίδας γενναίων γυναικών που κοίταζαν την άβυσσο με μάτι σταθερό χωρίς να αφήνουν την άβυσσο να τις τρομάξει.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Photographer Iwase Yoshiyuki’s Ama Divers ~ 1950’s

 Ama

Iwase Yoshiyuki

 

 

Πολιτιστική Κληρονομιά. Κίνα, οι κοινότητες Tulou

(Αυτή η μικρή παρουσίαση είναι το 1ο κείμενο ενός κύκλου δημοσιεύσεων που θα ασχολείται με ευρύτερα θέματα πολιτισμού και παγκόσμιας κουλτούρας. Συνδέεται θεματολογικά με τις μέχρι σήμερα  δημοσιεύσεις για την πολυπολιτισμικότητα και μελλοντικά θα συνδεθεί με μια σειρά άλλων, εκτενέστερων και πιο σύνθετων κειμένων, με άξονα αναφοράς το πεδίο της  Πολιτιστικής Διπλωματίας, ένα προσωπικό ενδιαφέρον που ξεκίνησε ως ενασχόληση και κατέληξε ερευνητικό ενδιαφέρον)

Στην Κίνα, στην επαρχία Fujian, επιβιώνουν κάποιες αρχαίες κοινότητες με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό αλλά και ευρύτερο πολιτισμικό ενδιαφέρον.
Οι κοινότητες αυτές οργανώνονται σύμφωνα με το μοντέλο της ευρύτερης οικογένειας (πατριά, clan) και διαβιώνουν σε κοινούς χώρους οι οποίοι έχουν μια πολύ ιδιόμορφη αρχιτεκτονική δομή.
Τα «σπίτια» αυτά και οι κοινότητες ονομάζονται Tulou και έχουν σχεδιαστεί για να κατοικούν μέχρι 800 άνθρωποι σε ένα οχυρωμένο αυτόνομο «χωριό», κλειστό προς τα έξω, με μια είσοδο προς το εσωτερικό του.

Ψηλοί τοίχοι, ελάχιστα παράθυρα προς το εξωτερικό, όλα σε μεγάλο ύψος και μια συνολικά εσωστρεφής κατασκευή, η οποία όμως, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, είναι σε αρμονία με το περιβάλλον.
Για την κατασκευή χρησιμοποιούνται φυσικά δομικά υλικά (πέτρες, ξυλεία, χώμα) και παραδοσιακές μέθοδοι δόμησης που χάνονται στο χρόνο (κάποια Tulou χρονολογούνται στον 11ο αιώνα Κ.Χ ενώ τα νεότερα στον 19ο αιώνα Κ.Χ)*

Από το 2008 οι κοινότητες Tulou της επαρχίας Fujian έχουν ενταχθεί στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO
H σχετική ιστοσελίδα (ενεργός σύνδεσμος) από την οποία προέρχεται και όλο το φωτογραφικό υλικό και οι πληροφορίες: Unesco Fujian Tulou

*Κ.Χ σημαίνει Κοινή Χρονολογία για τους Κινέζους  (η/και Χρονολόγηση).